Çocuklarda Diyabet ve Psikoloji

Uzm. Psikoterapist Refika Yazgaç
Yeditepe Üniversitesi Öğretim Görevlisi
ALTİS Nöroloji ve Psikoloji Merkezi

Özellikle Tip 1 olan çocuk ve ergenlerde kendi akranlarına diyabetlerini ifade etmeleri söz konusu değildir. Saklama eğilimi gösterirler. Okul ve okul içinde bulunan rehberlik servislerindeki psikolojik danışmanlar, öğrencinin öğretmenleri ve ailesi işbirliği içinde çocuğa okuldaki arkadaşlarına ve öğretmenlerine hastalığı konusunda bilgi vermesi için destek sağlamalıdır. Böylelikle hastalığı sırasında uygulayacağı iğne, alacağı ilaçları daha rahatlıkla zamanında kullanması sağlanmış olacaktır.

Aileler çocuklarıyla ilgili diyabet teşhisi aldıklarında büyük bir şokla karşı karşıya kalırlar ve özellikle kendilerini bu konuda suçlama eğilimleri içindedirler. Oysa bu onların suçu olmadığı gibi çocukların da suçu değildir. Bu hastalığın kaynağı genetik bir yapı ya da bunun dışında başka bir nedeni olabilir. Bu nedenle diyabete en kısa zamanda uyum göstermek ve çocuk ve okul işbirliğinde diyabeti tanımlamak ve ona göre bir yaşam biçimi belirlemek gerekmektedir. Çocuğun çok koruyucu bir şekilde iğnelerini yapmak, beslenmesine dikkat etmek söz konusu olmamalıdır. Çocuğa kaç yaşında olursa olsun yaşına uygun diyabetiyle ilgili sorumluluklar verilmeli; hatta iğnesini en kısa zamanda kendisinin yapması sağlanmalıdır.

Diyabette çeşitli tedavi yöntemleri vardır. Kimi zaman ağızdan ilaçlar alındığı gibi kimi zaman da iğne yapılması gerekebilir. Bu durumlarda genelde insanlar iğneden korktuğu için çocukların da buna karşı korku duymaları, tepki göstermeleri çok olağandır. Ailelerle birlikte diyabet ekibinin çocuğa bu konuda destek olması, duygularını ifade etmesi için teşvik etmesi ve iğne konusunda destekleyerek iğnesini kendisinin yapabilmesi için ona yardımcı olması gerekmektedir.

Özellikle çocuk ve ergenlerin kendi akranları arasında tedavilerine yönelik olan ilaçları yapmaları konusunda çekindiği görülmektedir. Bunun için arkadaşlarından ayrılmak ve oyunu yarım bırakmak zor olduğu için bu durum tedavilerinde aksamalara neden olmaktadır. Bu yüzden diyabet ekibi, öğretmenleri ve aileleri tarafından çocuklara bu konuda destek verilmeli ve arkadaşlarına diyabetlerinin tanısı konusunda bilgi vermeleri özellikle söylenmelidir. Bu sayede çocuklar arkadaşlarının arasında hastalıklarından dolayı utanma ve sıkıntı çekmeyeceklerdir.

İlginizi Çekebilir

Diyabet Tanısı Almak
Uzm. Psikoterapist Refika Yazgaç
Diyabette Kendine Yardım
Uzm. Psikoterapist Refika Yazgaç
Yaşam Tarzı Değişikliği ve Tedaviye Uyum
Uzm. Psikoterapist Refika Yazgaç
Diyabet ve Yaşam Tarzı Değişikliği
Prof. Dr. Taner DAMCI
Diyabet ve Spor
Prof. Dr. Taner DAMCI
E-Bültene Üye Olabilirsiniz