Yaşam Tarzı Değişikliği ve Tedaviye Uyum

Hastalığı ilk öğrendiğinde kişiler bu hastalığı kendilerine yaşamlarına bir tehdit olarak algılayacaklardır ve bugüne kadar uygulamakta oldukları baş etme mekanizmalarında güçlükler ortaya çıkacaktır. Uyku düzenlerinde de ilk zamanlarda bozukluk söz konusu olabilir. İlk olarak hastaların uyku düzenlerine, yaşam kalitelerine özen göstermeleri önerilmektedir. Uyku düzenlerini ne kadar sağlıklı bir şekilde sağlarlarsa özellikle gece geç yatmayıp, sabah en az 8 saat bir uykudan sonra beslenme düzenlerini, iğnelerini zamanında yaparlarsa kaliteli bir yaşam onları beklemektedir. Diyabetli hastalıkta kişinin yaşam stilini de değiştirmesi beklenmektedir.

Özellikle beslenme stillerine çok dikkat etmeleri gerektiği için kimi zaman kişiler yediklerinden doymadıklarını ifade etmekteler. Bunun için kişilerin beslenme stillerini değiştirirken kullandıkları tabak boylarını değiştirmeleri, porsiyonlarını yavaş yavaş küçültmeleri ve aynı zamanda yaşamlarının içine hareket eklemeleri önerilir. Bu hareketler günde yarım saatlik yürüyüşler şeklinde olabileceği gibi oyun aktiviteleriyle de sağlanabilir. Diyabetli olmak yaşamın sonu demek değildir. Burada kişilerin kendilerini eğlendirecekleri, hayattan zevk alacakları hobilere de zaman ayırmaları önerilir. Özellikle akran gruplarında ve sosyal gruplarda sevdikleri zevk aldıkları hobilerine yer vermeleri desteklenmelidir. Örneğin dans etmeleri, sevdikleri spor dallarına yönelmeleri, yüzmeleri sağlanmalıdır.

Diyabetli hastaların en büyük korkularından biri de yaşayacakları hiperglisemi ve hipoglisemi nöbetleridir. Bu nedenle dışarı çıkmaktan korku duyabilirler. Oysaki yanlarına tedaviyle ilgili kullandıkları ilaçlarını aldıklarında, ufak tefek atıştırmalık bir şeyler bulundurduklarında, küçük şeker tabletlerini aldıklarında yaşamlarını diğer insanlar gibi olağan bir şekilde sürdürmeleri söz konusudur. Diyabetli hastaların yakınları, hastalara karşı tavırlarında değişiklikler sergilemektedirler. Oysaki hastalara karşı özenli davranışlarının yanında acıma gibi duygulardan uzak durmaları gerekmektedir. Diyabetli hastalar çevresindeki insanların kendilerine acıma duygusuyla yaklaşmalarından hoşlanmazlar. Bu nedenle ailelerin ve diyabetli kişilerin etrafındakilerin diyabetlilerle ilgilenirken daha özenli davranmaları ve onları koruma duygusuyla yaklaşmamaları önerilir.

İlginizi Çekebilir

Çocuklarda Diyabet ve Psikoloji
Uzm. Psikoterapist Refika Yazgaç
Diyabet Tanısı Almak
Uzm. Psikoterapist Refika Yazgaç
Diyabette Kendine Yardım
Uzm. Psikoterapist Refika Yazgaç
Diyabet ve Yaşam Tarzı Değişikliği
Prof. Dr. Taner DAMCI
Diyabet ve Spor
Prof. Dr. Taner DAMCI
E-Bültene Üye Olabilirsiniz